Heine, Heinrich

13-12-1797 (Düsseldorf)
17-02-1856 (Parijs)

Dichter

Heinrich Heine wordt als Harry Heine in Düsseldorf geboren in een Joods gezin. Tijdens de Franse bezetting worden de wetten die de Joden discrimineren afgeschaft door de Fransen, waardoor Heine een voorliefde voor Frankrijk en de Fransen ontwikkeleld, een voorliefde die in zijn latere werk tot uitdrukking komt.

Nadat hij enkele administratieve betrekkingen heeft bekleed in Duitsland, vertrekt hij in 1930 naar Frankrijk. Hier komt hij in contact met enkele bekende schrijvers (Balzac, Hugo, Sand), die hem stimuleren zich verder te ontwikkelen als schrijver, met name op het gebied van het politieke essay. De liberale ideeën die hij hierin uitdrukt vormen de reden dat zijn werk in Duitsland tot de verboden literatuur wordt gerekend.
Als hij in 1943 Marx ontmoet met wie hij radicale politieke geschriften schrijft.

Hij eindigt zijn leven met een 6 jaar durend ziekbed. Door een aandoening van het ruggemerg is hij op zijn armen na verlamd en blind. Toch blijft hij tot het einde toe schrijven.

Zijn bekendste werken zijn: 'Buch der Lieder' (1837), 'Deutschland ein Wintermärchen' (1844), 'Reisebilder' (1826-1831).

Op zijn graf zijn enkele van zijn beroemde dichtstrofes te lezen.

De laatste woorden van Heine waren:
"Papier en pen!".
of "God will pardon me... it is His profession." (als men hem vraagt of hij zich zorgen maakt of God hem zijn - vele - zonden zal vergeven)

De buste op het graf is van de hand van de Deense kunstenaar Hasselriis.