|
Nijinski, Vaslav 1889-1950
Danser
Vaslav Fomitsj Nijinksky, van oorsprong Russisch en
geboren in Kiev uit Poolse ouders, was één van de
eerste mannelijke dansers die zélf danste in plaats van alleen
als 'porteur' voor vrouwelijke collega's te dienen. Nadat hij in
Petersburg zijn dansopleiding aan de School van het Keizerlijk Ballet
voltooit, maakt hij in 1907 zijn debuut. Hij wordt door zijn uitstekende
techniek de grootste ster van het door zijn vriend Diaghilew geleide
Les Ballets Russes. Helaas aarzelt deze niet hem te ontslaan als
Nijinsky uiteindelijk toch voor een vrouw kiest. Toch komen de twee
weer tot elkaar als Diaghilew hem vrij weet te krijgen als hij tijdens
de Eerste Wereldoorlog geïnterneerd is in Boedapest.
Zijn stijl, zowel van zijn dans als van zijn choreografie,
is beïnvloed door Isadore Duncan, met wie hij in Parijs danst.
Hierdoor kregen zijn balletten L'Apres-midi d'un Faune, Jeux en
Le Sacre du Printemps een vooruitstrevend karakter.
Nijinsky krijgt in deze periode last van psychische
problemen, die worden behandeld met medische technieken die in die
tijd in zwang zijn, zoals insuline-schoktherapie. Ondanks de lichamelijke
belasting (Nijinsky raakt hierbij regelmatig in een diep coma),
heeft de behandeling succes, hoewel hij nooit meer voor publiek
zal dansen. Hij sterft aan een nieraandoening.
In 2001 wordt er naar aanleiding van de gelijknamige
biografie een film over zijn leven gemaakt: The diaries of Vaslav
Nijinsky.
In eerste instantie wordt zijn stoffelijk overschot
begraven op het kerkhof St. Marylebone in Londen, maar drie jaar
later wordt hij overgebracht door zijn zuster en een collega danser
naar Montmartre.
Laatse woorden van Nijinsky:
"Mamasha!".
|