| Zola, Emile & Alexandre (vrouw van Emile) & Marguerite (dochter) & Jacques (zoon) 1840-1902 Schrijver Emile Zola wordt geboren in Parijs, zijn vader is ingenieur, maar overlijdt al snel na de geboorte van Emile. Doordat hij zijn weduwe achterlaat met slecht een klein pensioen, heeft het gezin het niet breed. Na een mislukte rechtenstudie werpt Zola zich meer en
meer op het schrijven van boeken en essays, waarmee hij uiteindelijk
succes boekt. Hij ontmoet de schilder Cézanne en maakt zo
kennis met de Romantiek, maar zet zich daartegen af en wordt de
leidende figuur van het Naturalisme. Het schrijven beschouwd hij
als een wetenschappelijk proces wat zo dicht mogelijk bij de waarheid
moet blijven, net als naturalistische voorstelllingen in de schilderkunst. Bekend wordt Zola echter niet zozeer met zijn boeken, maar met bemoeienis met het proces van Alfred Dreyfus. Hij beschuldigt in een ingezonden brief 'Lettre à M. Felix Faure' oftewel 'J'accuse' de militaire leiding in Frankrijk van uit antisemitische overwegingen bewijsmateriaal in diens proces te hebben weggemoffeld. Als blijkt dat Dreyfus inderdaad onschuldig veroordeeld is, breekt er een hetze uit in Frankrijk. Dreyfus wordt uiteindelijk in 1899 gerehabiliteerd, maar Zola is dan al uit angst voor de uitslag van een proces tegen hem, gevlucht naar Engeland. Drie jaar na zijn terugkeer sterft Zola aan koolmonoxidevergiftiging. Hoewel het niet bewezen kon worden, werd alom aangenomen dat hij politieke tegenstanders de schoorsteen hebben dichtgestopt. Zola's stoffelijk overschot heeft slechts 6 jaar op Montmartre gelegen, hij is in 1912 overgebracht naar het Panthéon. Zijn vrouw en kinderen liggen nog op Montmartre. De laatste woorden van Zola:
|
