Life ‘n Knitting

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

In de boter gebakken zijn man Jan en ik, tijdens ons romantisch weekendje uit in Isselburg, net over de grens met Duitsland. Het idee ontstond toen we besloten ook dit jaar weer naar de Country Fair in Aalten te gaan. Gewéldig vinden we dat altijd. Lekker slenteren langs de kraampjes, in de wol- en de schapentent rondsnuffelen en lekkere hapjes proeven. Zalig relaxed.
Ik kocht bij Wol-Uniek door Bep gesponnen alpaca met zijde voor een Estlandse shawl. Jee, wat kan dat mens prachtig spinnen! Even bij de Spinners langs. En ik liep zelfs Astrid tegen het lijf. Heerlijk om haar even te zien. Helaas was Rosa van De Klosse er zaterdag niet, maar haar mooie Oh Lekker-kidmohair gelukkig wel. Het grappigste object dat ik kocht was een Tupperware banaan, vreselijk geel en best geschikt voor breispulletjes. We troffen het met het weer. Op een buitje na brak de hel pas los toen wij alweer richting Utrecht zoefden.

We felt so spoiled, husband Jan and I, during our romantic weekend trip to Isselburg, just over the border in Germany. The idea was born when we decided to go to the Country Fair in Aalten again. We lóve it there. A nice stroll along the stands, shopping in the wool- and the sheeptent and tasting al kind of country food. Very relaxing.
I bought alpaca with silk from Wol-Uniek, handspun beautifully by Bep. It will probably end up in a Estonian shawl. Chatting with the Spinners. And I even saw Astrid. So nice to see her. Unfortunately Rosa from De Klosse wasn’t there on Saterday, but her soft Oh Lekker kidmohair was. The funiest object I bought was a Tupperware banana, awfully yellow and quite suitable for knitting stuff. We had nice weather, beside a short shower. But on the way back we had very bad weather.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Vrijdag brachten we een bezoek aan Bocholt, een rustig stadje met als grootste attractie een schattig industriëel textiel museum aan de rand van de stad. Enorme machines, arbeidershuisjes die je in kan lopen en een expositie over labelkult. De wolwinkel Die Neue Masche in het centrum was aardig, ook de dame achter de kassa, maar voor een yarnsnob als ik valt er weinig te halen. Het eiken wolmolentje op kogellagers waarop je je knotje af kan laten wikkelen tijdens het breien ging wel mee. Ook eentje voor Hil meegenomen natuurlijk. In een konditorei vond ik de echte Duitse käsetorte, zálig.

On Friday we visited Bocholt, a quiet town with as the biggest attraction a cute industrial textile museum at the border of the town. Huge machines, homes of the labourers that you could enter and an exposition about textile labels. The wool shop Die Neue Maschein the center of town was nice, which was also true for the lady behind the counter, but for a yarnsnob like it didn’t contributed to my stash. I did buy something. The oak wool mill for you ball of wool that distributes your wool while knitting, is very handy. Of course I also bought one for Hil. In the ‘konditorei’ (bakery that serves coffee, breadrolls and cakes) I found the real German cheesecake, gréat!

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Maar het leukst van de trip was de overnachting op kasteel Anholt. Wat een belevenis!
Na een privé rondleiding door het oude gedeelte van het kasteel en een wandeling door de tuinen, startten we ons diner aan een tafeltje op het terras aan de slotgracht. Eendjes en enorme karpers genoten met ons mee. Maar een stortbui jaagde de gasten na verloop van tijd naar binnen waar de ondergelopen borden werden vervangen door nieuwe. De Prosecco smaakte binnen net zo goed en het grand dessert was een plaatje met een chocolade toren van kasteel Anholt in het midden. Heerlijk om daarna binnendoor naar boven naar onze kamer te gaan. De gangen en de ontvangsthal hangen vol met kunst en etsen en zelfs op de slaapkamers hangen prachtige schilderijen. Een grandioos lekker ontbijt. Fruitschaaltje, badjassen en slippers. Maar niets kon op tegen de tweepersoons douche met talloze massagestanden, stoomkabine en de LED-tv in de grote badkamerspiegel. En de lieve kasteelhond die het liefst op ons voeteneind de nacht had doorgebracht.

But the best part of the trip was the stay at castle Anholt. What a feast!
After a private tour through the  old part of the castle and a stroll through the gardens, we started our diner at a table on the terrace above the canal around the castle. Ducks and huge fishes enjoyed it too. But a shower ended the diner in open air, so we went inside and our plats which were full of water by then, were exchanged for new ones. The Prosecco tasted good inside the restaurant too and the grand dessert was a beautiful arrangement with the tower of castle Anholt in chocolate in the middle. It was very nice to be able to go to our room without having to travel. A big breakfast. Fruit on the room, badrobes and complimentary slippers. But nothing could beat the shower for two with lots of massage options, steam and a LED TV in the big mirrow. And a friendly castledog that wished he could have slept on our bed.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Het was een waar avontuur, het nabreien van de twee-in-één-sokken. In de Piecework van januari/februari 2009 staat de werkwijze beschreven van de techniek om twee sokken op één set sokkennaaldjes te breien. Het principe is simpel: brei een steek van de buitenste sok en brei een steek van de binnenste sok. Voor de minderingen bij de hiel en teen wordt een kabelnaaldjes ingezet. Uiteindelijk viel het me erg mee, zelfs het keren van de hiel en het vormen van de teen. En ik heb mezelf maar twee keer vastgebreid…….

It was a true adventure, knitting the two-in-one socks. In the Piecework from January/February the technique of knitting a pair of socks on one set of knitting needles is described. The principal is simpel: knit one stitch from the outer sock and one stitch of the inner sock. For the decreases at the heel and toe a cable needle is used. At the end it all was easier then expected, even turning the heel and knitting the toe. And I only exchanged the inner and outer yarn only twice……

Het was een leerzaam en interessant project met als beloning de triomf van het moment waarop de sokken worden gescheiden. Identiek als ‘n één-eiïge tweeling en bijna even groot en wijd rolden ze van mijn pennen. De buitenste sok die averecht wordt gebreid is ietsie groter. Onderweg bedacht ik nog wat perfectioneringen van het patroon, dus er wordt vast binnenkort weer een tweeling verwacht.

It was an educational and interesting project with as a reward the triumph at the moment that the socks are seperated. Identical as identical twins and with almost matching sizes they rolled from my needles. The outer sock, which is purled, is slightly bigger. While knitting them I made up some improvements on the pattern, so soon the next twin can be expected.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Het was een zálige, superrelaxte dag. Een genoeglijk dagje uit, zoals mijn schoonmoeder het zou noemen. Suzy, Anke en Marita (met zere niet-breibare vinger) en ik treinden om half 11 via Driebergen naar het Spoorwegmuseum voor de WWKIP-dag 2009 (World Wide Knitting in Public Day). Daar voegden zich in de loop van de dag meer breiers bij ons, in totaal wel tegen de twintig! Vreselijk gezellig hadden we het op het zonnige  terras van het restaurant. Het gezelschap was behoorlijk internationaal; een ex-Deense, ex-Duitse, ex-Russische en twee breiers uit San Francisco die elkaar nog niet kenden, maar al snel de plaatselijke wolwinkels bespraken. Die in San Francisco dus.

It was a delightful super relaxed day. A ‘genoeglijk’ (a Dutch word to express a pleasant and happy feeling) day out, my mother in law would call it. Suzy, Anke and Marita (with a sore finger) and I took the train at 10.32 and travelled first to Driebergen-Zeist and then to the Spoorwegmuseum for the WWKIP-dag 2009 (World Wide Knitting in Public Day). During the day knitters came and knitted along. There were almost twenty knitters present! It was so very nice on the terrace of the restaurant. It was an real international meeting, with a ex-Danish, ex-German, ex-Russian and two knitters from San Francisco that didn’t know each other, but soon were involved in discussing the local yarn shops. Those in San Francisco of course.

Na nog een blik op de treinen (een korte maar, want samen breien is nóg leuker!), scheidden onze wegen. Terwijl ik in het zonnetje naar huis wandelde besefte ik eens te meer hoe blij ik ben met oude en nieuwe breivrienden. Dank jullie wel lieve breivrienden die dit dagje tot zo’n ontzettend lekker breidagje maakte! Natasha, bedankt voor je mooie foto’s. En Marita, bedankt voor het samen organiseren van KIP Day 2009! Hopelijk kan je snel weer breien met je zielige vingertje.

After a look at the trains (a quick look, as knitting together was even nicer!), our way seperated. While I walked home through sunny Utrecht I once more realized how lucky I feel with old and new knitting friends. Thank you all, dear knitting friends that made this day such a nice knitting day! Natasha, thanks for your nice photos. And Marita, thanks for organizing the KIP Day 2009 together! Hopefully it will not take long untill you can knit again with your pitiful finger.