Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Het boek Haapsalu Shawl is doorspekt met foto’s, beelden uit heden en verleden. We hadden dus al een voorstelling van het dorpje, maar de schoonheid van de dorpskern, het kasteel en met name de Proomenadi overtrof onze verwachtingen. Wie de rondleiding van Aime Edasi en Siiri Reimann krijgt, is helemaal een gelukkige breier. Na een heerlijke lunch in de plaatselijke lunchroom, liepen we met z’n allen door naar de dorpskern.

The book Haapsalu Shawl is filled with photos, images from the present and bygone days. So we already had an impression of this village, but the beauty of the town centre, the castle and mainly the Proomenadi exceeded all our expectations. Anyone receiving a guided tour by Aime Edasi and Siiri Reimann is an even happier knitter. After a delicious lunch in the local lunchroom we walked to the town centre together.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Allereerst lieten ze ons het museum zien waar de prachtige kanten shawls, proefjes, boeken enz liggen uitgestald. Hil en ik stortten ons eerst op de koopwaar, alles handgebreid, officiële Haapsalu-shawls, maar ook prachtige driehoekige shawls, wanten en sokken. Met tassen vol kwamen we aan in de museumruimte. Ongehoord, wat we daar gezien hebben. Je mag bij de meeste breisels heel dichtbij komen. Het boek van Linda Elgas mag je zelfs doorbladeren. En ondertussen breide de survaillante door aan haar shawl.

First of all they showed us the museum where the beautiful lace shawls, samples, books etc. are exhibited. Hil and I first of all dived into the merchandise, all of it hand-knitted, official Haapsalu shawls, but also beautiful triangular shawls, mittens and socks. With our bags loaded we arrived in the museum. What we saw there was really fabulous. You can get very close to most pieces of knitting and you can even leaf through Linda Elgas’ book. And in the meantime the curator continued knitting her shawl.

Moeder Hilly met Haapsalu shawl!	Moeder Ingeborn met Haapsalu shawl!

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Dit was het moment dat Jans en Juul gezamenlijk de kuierlatten namen en later door Monika teruggevonden werden in het kasteel. Siiri wees ons daar op het raam waar de Witte Dame wel eens verschijnt. Nu verscheen ze even niet, maar ik kon me wel voorstellen dat de sprookjesachtige omgeving op de fantasie werkt en zag haar in gedachten al zweven, met een Haapsalu shawl om haar schouders…..

This was the moment Jans and Juul took their heels and were found later on at the castle by Monika. Siiri showed us a window at which every now and then the White Lady appears. She did not this time but I could image that these fairy-like surroundings make you fantasize and in my imagination I saw her floating around the castle wearing a Haapsalu shawl around her shoulders….

De Promenaadi, waar in de vorige eeuw de breisters hun waren breide en verkochten, wordt op dit moment opgeknapt. Maar zelfs in deze staat straalt de boulevard stijlvolle chique uit. In gedachten zie je de rijke Amerikaanse toeristen er rondlopen en de breikoopwaar bekijken. Het water, het oude hotel, de pilaren langs de waterkant, alles in Haapsalu is zoals ik hoopte dat het er nog zou zijn.

The Proomenaadi where in the previous century the knitters knitted their merchandise and sold it, is currently being renovated. But even in the current state the boulevard radiates a stylish chic. In your mind you can see the American tourists walking the boulevard and considering the knitted garments. The water, the old hotel, the pillars at the waterfront, everything in Haapsalu is as I hoped it would still be.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Na een gezellig etentje met uitzicht over de zee en in gezelschap van Rob, de man van Nelleke die zo lief op zijn vrouw wachtte toen ze de workshop deed, liepen we door het rustige dorpje in de richting het oude stationnetje, waar we aan het eind van de dag de bus naar Tallinn namen. We herkenden het station van de foto’s in het boek, een prachtige oase van rust en stijl. Vergane glorie, maar levend gehouden door de breisteken van breiers van toen en nu.

After a pleasant dinner in a restaurant with sea views and in the company of Rob, Nelleke’s husband who kindly waited for his wife to finish the workshop, we walked through the quiet village in the direction of the old railway station where we took the bus back to Tallinn at the end of the day. We recognized the station from the photos in the book, a beautiful oasis of tranquillity and style. Faded glory, but kept alive by the knitted stitches of the knitters of then and now.

Met dank aan Hilly, Nelleke en Rob voor enkele van de foto’s.
Thanks to Hilly, Nelleke and Rob for some of the photos.

Op de foto van plattegrond van Haapsalu wordt een deel van de boulevard omringd door Estlands kantbreisel in het Greta Garbo-motief. Dat geeft aan dat er waarde wordt gehecht aan het feit dat de mooiste Estlandse kanten shawls uit dit stadje komen. Het was hier dat Linda Elgas Aime Edasi leerde hoe de shawls op traditionele wijze worden gebreid. Samen met Siiri Reimann schreef Aime Haapsalu Sall (Engelse uitgave The Haapsalu Shawl), een boek vol informatie, foto’s en stekenpatronen. Een workshop krijgen van deze twee meesterbreiers is dan ook het mooiste wat je als serieus kantbreier kan overkomen.

On the front picture of the map of Haapsalu part of the boulevard is surrounded by Estonian lace knitting in the Greta Garbo pattern. This indicates that it is really valued that the most beautiful Estonian lace shawls come from this little town. It was here that Linda Elgas taught Aime Edasi how to knit these shawls in the traditional way. Together with Siiri Reimann Aime wrote Haapsalu Sall (English version Haapsalu Shawl), a book filled with information, photos and charts. Being taught by these two master knitters in a workshop is the most fantastic thing that can happen to a serious lace knitter.

Nelleke, onze breivriendin die met manlief rondreisde door Noord-Europa, verlegde haar programma om de workshop bij te wonen. En wij gingen samen met Monika en Liivi met de bus naar Haapsalu. Daar werden we aan de ingang van het gymnasium begroet door Aime, Siiri en Irma de tolk. Het handwerklokaal, het mooiste lokaal van de hele school, was ingericht met allerlei kreatieve spullen aan de wand, waaronder twee enorme gequilte wandkleden met stukjes kantbreisel. Gewéldig!

Nelleke, our knitting friend who travelled through Northern Europe, adjusted her programme to be able to attend the workshop. And we went to Haapsalu together with Monika and Liivi by bus. In Haapsalu we were welcomed at the entrance of the gymnasium by Aime, Siiri and Irma the interpreter. The crafts classroom, the nicest classroom of the entire school was decorated with all kinds of creative items on the wall, among which two enormous quilted tapestries with small pieces of lace knitting. Fantastic!

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Tot de pauze werd de historie van de shawls verteld en voorbeelden getoond. Met het originele garen zetten we daarna steken op voor een minishawltje. Voor sommigen van ons een eitje, maar de beginnende kantbreiers hadden het knap moeilijk. Maar iedereen werkte zich moedig door de opdrachten heen. Zelfs Jans. Aime en Siiri vonden Hil en mij saaie cursisten omdat we weinig begeleiding nodig hadden, maar toen we na de pauze stevig doorvroegen op de kleinste details, snapten ze dat we de kans grepen om onze eigen workshops volkomen perfect te maken. En omdat ze zelf perfectionisten zijn, vonden ze dat alleen maar leuk. Gelukkig bleken er weinig aanpassingen nodig zodat onze cursisten van de workshop Estlands Kant gerust kunnen zijn.

Till the break they told us about thehistory of the shawls and examples were shown. Then we started casting on a mini-shawl with the original yarn. For some of us a piece of cake, but the beginning lace knitters had a rough time. But everyone got through the assignments in the end. Even Jans. Aime and Siiri thought Hil and I were dull students because we needed little guidance, but when, after the brake, we started to ask questions very thoroughly about the tiniest details they understood that we grabbed the chance to perfect our own workshops. And because they are perfectionists themselves they didn’t mind at all but just liked it. Fortunately almost no adjustments are necessary so our students of the Estonian Lace workshop can rest assured.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Als extra bedankje voor het feit dat de docenten bij uitzondering ons deze workshop hebben gegeven, hebben we ze overstelpt met cadeautjes. Ook aan Irma de tolk werd gedacht. Iedereen had iets meegenomen, souvenirs uit Nederland, zelfgemaakte cadeautjes, breispullen. Er kwam geen einde aan de rij breiers met pakjes in hun handen. We waren ze ook zó dankbaar voor deze hele bijzondere dag. Aime pinkte een traantje weg en met z’n drietjes zwaaiden ze ons uit.

As an extra thanks for the fact that as an exception the teachers offered us this workshop we loaded them with presents. Also Irma the interpreter wasn’t forgotten. Everyone brought something, souvenirs from The Netherlands, handmade gifts, knitting gadgets. The row of knitters with presents to give was endless. But we were really thankful for this very special day. Aime wiped away a tear and the three of them waved us goodbye.

Deze workshop, zowel de inhoud, als het feit dat hij werd gegeven door de vriendelijke meesterbreiers in Haapsalu, was het hoogtepunt van de reis voor mij. Ik koester de herinnering aan het beeld dat Aime en Siiri met onze eerste echte Haapsalu shawls over de schouders staan voor het quilt met breiproeven. Over de prachtige rondleiding die ze ons na de lunch gaven, vertel ik jullie later meer. 

This workshop, the contents as well as the fact that it was taught by the friendly master knitters of Haapsalu, was the highlight of this trip for me. I cherish the memory of Aime and Siiri wearing our first real Haapsalu shawls around their shoulders standing in front of the quilt with knitting samples. Later on I’ll tell you more about the wonderful tour they gave us after lunch.

Met dank aan Rob en Nelleke voor het gebruik van drie foto’s én voor de plattegrond van Haapsalu!
Thanks to Rob and Nelleke letting me use three of their photos and the map of Haapsalu!

Hoera, er komt binnenkort weer een nieuw Estlands handwerkboek uit. Monika is al enthousiast en de berichten op het blog van Signe zijn meer dan goed. Het wordt een boek, genaamd Meite Muhu Mustrid, op het formaat van Haapsalu Sall, maar dan dikker, en gaat over diverse handwerken uit de streek Muhu. De auteurs zijn Ana Kabur, Anu Pink, Mai Meriste en Edu Maripuu en de uitgever is Saara.

Ik kan niet wachten…..

Jippy, there will be a new Estonian craftsbook published soon. Monika is enthousiastic about this book and the information on the blog of Signe sounds very promising. The book, namen Meite Muhu Mustrid, will have the same dimensions als Haapsalu Sall, but it will be thicker. The subjects are crafts techniques from the region Muhu. The auteurs are Ana Kabur, Anu Pink, Mai Meriste en Edu Maripuu and it will be published by Saara.

I just can’t wait…..

Nee, ik ben nog niet uitgeblogd over de fantastische Estland-reis, het beste komt nog!

Don’t worry , there will be more blog about our fantastic journey to Estonia, the best is yet to come!

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Nelleke die er al geweest was, zei het al, Karnaluks is gigantisch. Al onze Nederlandse wolwinkeltjes passen er met gemak in. De garens liggen in gestapelde dozen tot het plafond en als er ooit een naar beneden komt, zal het een zachte dood betekenen voor de breier die er toevallig onder staat. En dan de prijzen, typisch Ests, zullen we maar zeggen.

Nelleke was there before us and she already told us, Karnaluks is gigantic. All our Dutch yarn shops fit easely in this huge space. The yarn is piled up in boxes up to the ceiling and if at any time one of the boxes falls down it might give a knitter who happens to be on the spot at that moment a easy death. And the prices are, let’s say, typical Estonian.

De winkel is officieel een groothandel. De BTW komt er nog eens bij, maar wie meer dan tien bollen van hetzelfde koopt, krijgt extra korting. De grote ruimte is verstopt in een gewone straat in een buitenwijk in een appartementengebouw. Na twee trapjes leidt een onbeduidend bordje naar het wolparadijs. We kochten er Haapsalu-garen, sokkengaren, Estlands garen zonder labeltje, knopen, stoffen en Estlands band. Alle items worden vlot afgerekend door verkopers waar ik bewondering voor heb, snel en efficient worden de prijzen meest uiteenlopende artikelen razendsnel opgezocht. Moet je mij zien bij de Afstap……

The shop is officially a wholesale dealer. The tax is added afterwards, but who buys more then ten bolls of the same yarn, gets an extra discount. The big space is hidden in a normal street in a suburb in an appartment building. Two staires lead to a small sign to the wool paradise. We bought Haapsalu yarn, sock yarn, Estonian yarn without a label, buttons, fabric and Estonian ribbon. We paid your items at the counter, where sales personal with skills I admire, look up the prices in no time. So much quicker as I do my work as a salesgirl at the Afstap…….

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Je hebt bolletjesslikkers en je hebt Jans die de bollen gewoon om haar nek hangt. Zowel heen als terug sloeg de electronische bodyscan vol alarm toen Jans door het douanepoortje liep. Na grondig te zijn gefouilleerd, waarbij de Chinese kralen en nog wat andere bolvormige onderdelen een beurt kregen, mocht ze pas het vliegtuig in. Op de terugweg is de kralenketting in de koffer gesignaleerd, waarna de douane geen risico nam en de ketting door midden knipte. Maar Jans mag dan af en toe wat ondeugend zijn, aan drug smokkelen doet ze niet.

There are balloon swallowers and there is Jans who hangs the balls just around her neck. On the outward flight as well as on the way back the alarm of the electronic body scanner went off when Jans went through customs. After having been searched thoroughly at which the Chinese beads and some other spherical parts were checked, she was allowed into the plane. On the way back the string of beads was spotted in her suitcase. Customs did not take any risk and decided to cut the string to check it. Although Jans may be a bit naughty every now and then she is definitely not a drug smuggler.

Een kamer delen met Jans is volgens Ingeborn een hele ervaring. Jans vindt dat alles van iedereen is en gebruikte dus gewoon Ingeborn’s tandenborstel. Zo is ze nu eenmaal, naar eigen zeggen. Veilig in de toilettas dan maar, dacht Inge, maar Jans claimde ’s avond alweer ‘haar’ tandenborstel op. Toen is ze ook maar gelijk overgestapt op Inge’s tandpasta. Toch groeide uit de rare combi van stoere zeekanoër Inge en Rond, Blond en Gezellig een warme vriendschap.

Sharing a room with Jans is quite an experience according to Ingeborn. Jans holds the opinion that everything belongs to everyone so she just used Ingeborn’s toothbrush. “That’s the way I am”, are her own words. Well then safely tucked into the toilet bag, Ingeborn thought, but at night Jans just claimed toothbrush again. And at the same time she started to use Inge’s toothpaste. Nevertheless out of this strange combination of a sturdy sea canoeist and Round, Blond and Companionable a warm friendship blossomed.

Wie op breivakantie gaat moet tenminste de schijn hoog houden van breien te houden. Jans sloeg zich dus kranig door de workshops heen, maar bood meestal al snel aan om de koffie in te schenken. Erg prettig voor ons, dus volgend jaar mag ze weer mee. Hopelijk raakt ze dan minder vaak zoek, want in Haapsula was ze al snel, samen met Juul, de weg en de groep kwijt. Terwijl er naar haar werd gezocht, kocht ze zich en passant blut aan de Haapsula shawls. Beladen met tasjes, zakjes en een in haar handen zeer gevaarlijke paraplu, werd ze uiteindelijk teruggevonden. Want SMS-en kan ze niet, maar haar mobieltje opnemen gelukkig wel.

When going on a knitting holiday one should at least keep up the appearance of loving knitting. Jans played it well at the workshops, but very often she soon offered to pour the coffee. Very pleasant for us, so yes she can join in next year. Hopefully she won’t get lost as often again then, for in Haapsalu she and Juul soon lost their way and the group. While we were looking for her she went on a shopping spree buying Haapsalu shawls. Loaded with parcels, bags and in one of her hands a very dangerous umbrella she was eventually found again. For she cannot send text messages but fortunately she knows how to answer her cell phone.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Jans, die in op een winderig hoekje haar spullen bij elkaar zoekt, levert trouwens een set hilarische foto’s op. Zelf redde ze zich met twee weggooicameraatjes die ze voor 5 euro had gekocht. Inge viste haar nog een keer nét op tijd uit de tram en op Tallinn airport redde ze haar roomy voor de laatste keer deze vakantie toen ze met zeven kilo overgewicht op het vliegveld verscheen. Zeven complete outfits in de koffer, compleet met vestje, shawltje en reuzeketting, dat wil wel. Inge’s 14 kilo ving het te veel gelukkig volledig af.

As a matter of fact, Jans trying to collect her things at a windy corner, that really provides a hilarious set of photos. She herself made do with two disposable cameras she had bought for 5 euro. Inge got her out of a tram just in time and at Tallinn airport she saved her roomy for the last time this holiday when she arrived at the desk with seven kilos extra weight in her suitcase. Seven entire outfits in her suitcase complete with cardigans, shawls and gigantic necklaces, that will do the trick. Inge’s 14 kilos fortunately solved this problem entirely.

Je hebt een goeie gids nodig om de garenfabriek Aade Lõng in de middle of nowhere te vinden. Maar die hadden we in de persoon van Monika, dus ondanks dat de dienstregeling in het Ests is en er treinen uitvielen, bereikten we rond het middaguur Raasiku. Dit reisdoel is een verlaten betonnen perronnetje waar de reizigers die uitstapten over de rails liepen om vervolgens in alle richtingen doelbewust het verlaten landschap in te wandelen. Wij ook, want Monika zei dat we richting de lange schoorsteen moesten koersen, dus dat deden we dan maar.

You do need a good guide to find the Aade Lõng yarn factory in the middle of nowhere. But we had found one in Monika, so despite the fact that the timetable is in Estonian and some trains were cancelled, we reached Raasiku by noon. This destination is a deserted little concrete platform where travellers who get off the train walk on the rails and subsequently purposefully go into different directions off into the desolated landscape. We did as well because Monika told us to walk in the direction of the long chimney and we listen to her.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

In een oud Sovjetterig gebouw vonden we de garenfabriek Aade Lõng waar het garen dat wij Kauni noemen wordt gesponnen en getwijnd. Het is ruige echte wol in prachtige kleuren die nog licht naar spinolie ruikt, maar die zacht wordt van een badje Eucalan. Van de wol, die geverfd en al wordt aangeleverd, wordt ook vilt gemaakt. Leuk om te zien hoe ambachtelijk dat nog gaat. De wasmachines lijken de was van een heel weeshuis aan te kunnen. Van de lappen vilt worden zooltjes ed gemaakt. Geweldig om de kans te hebben om de mensen van deze fabriek op ambachtelijke wijze met de indrukwekkende machines aan het werk te zien.

In an old Sovjet-like building we found the Aade Lõng yarn factory where the yarn we know as Kauni is spun and twined. It is rough pure wool in beautiful colours that still smells a little of spin oil but becomes soft after an Eucalan bath. Some of the wool that is delivered to the factory pre-dyed is also felted. It is nice to see this craftwork. The washing machines seem to be able to do an entire orphanage laundry. The felt fleeces are used to make e.g. soles. It is fantastic to get the opportunity to see the people of this factory work with these impressive machines in a traditional way.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

In een schuurachtige ruimte wordt het garen verkocht voor een zacht prijsje dat we je niet zullen verklappen, anders koop je zelf ook liever een vliegticket Tallinn dan het garen hier in Nederland te kopen. Na een uitgebreide rondleiding door de fabriek, waar meest jonge meisjes werkten in de stoffige, rumoerige ruimtes, konden we niet wachten om zelf garen te kopen. We mochten allemaal wat vilten bloemen uitzoeken als souvenir. Hil wilde wel even laten zien hoe leuk dat staat op haar jasje…… Multikleurig en effen garen in 1ply, 2ply en 3ply….. iedereen ging zich lekker te buiten aan het moois en verliet met grote hoeveelheden in enorme plastic zakken het fabriekje. Richting perron in de middle of nowhere.

In a barn-like room the yarn is sold for very small prices that we will not give away, otherwise you would rather buy your own ticket to Tallinn than buy the yarn in The Netherlands. After an extensive tour of the factory, where mostly young girls work in the dusty, noisy spaces, we could not wait to buy our own yarn. We were all offered some felt flowers as a souvenir. Hil volunteered to show how nice they look on your jacket…….Multicolour and solid yarns in 1ply, 2ply and 3ply…. Every one of us overindulged in all these beauties and left the small factory with large quantities of yarn in very big plastic bags. Off into the direction of the platform in the middle of nowhere.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Vandaag is het WWKIP Day. Of eigenlijk, de hele week al, maar in Nederland KIP-pen we altijd op de derde zaterdag van de maand juni. Tijdens onze breistudieweek in Tallinn werd in het park in het centrum van de stad en tegenover ons hotel de KIP-dag gehouden. En wij werden uitgenodigd om daaraan deel te nemen. Ana, die we verleden jaar al ontmoette in Nederland, was er ook. En wat cursisten van onze workshop Twined Knitting in Loovala, waaronder Terje, twijnden er lustig op los.

Today it is WWKIP Day. Or in fact, it is all week long, but in the Netherlands we KIP always on the third Saturday of the month June. During our knitting study week in Tallinn the KIP Day was held in the park in the center of town, opposite our hotel. And we were invited to join in. Ana, who we met last year in the Netherlands, was there too. And some students of the workshop workshop Twined Knitting in Loovala, among them Terje, twined knitted along.

Het evenement, waaraan zo’n dertig breiers, waaronder wij met z’n achten, deelnamen, trok veel media-aandacht. De namen van Hilly en mij worden zelfs genoemd in dit artikel in de Tarbija. Maar Hil plande het halen van koffie niet al te handig, en miste dus de kans een interview te geven voor de Estlandse en de Russische tv. Ik heb daar dus in mijn eentje en in het Engels de traditionele Estlandse breikunst de hemel in geprezen en de wens uitgesproken dat de Estlanders daar (nog) meer aandacht aan geven en het gebruiken om het prachtige land beter op de kaart te zetten. En dat wij speciaal voor het breien daarvoor met tien breiers vanuit Nederland naar Estland waren gekomen.

The event with about thirty knitters (there were eight of us), attracted a lot of media attention. The names of Hilly and me are even mentioned in this articlein the Tarbija. But Hil made a bad planning to get coffee, so she missed the chance to give an interview for the Estonian and Russian TV. So on my own and in the English language I praised the traditional Estonian knitting. I hope that the Estonians will treasure this heritage and will use it to promote their beautiful country. And that we came from the Netherlands with ten knitters, especially for the knitting.

De journalist vroeg hoe je mijn naam schrijft in Cyrillische tekens. Je komt nog eens ergens als je breit, maar je krijgt ook hele gekke vragen. Ik ben benieuwd waar en wanneer het wordt uitgezonden. Terje en Monika hebben beloofd om te gaan zoeken naar het interview op internet. Mocht je iets vinden……

The journalist asked how you write your name in Cyrillic signs. When you knit you travel a lot, but also you get some weird questions. I hope to find out where and when it is broadcasted. Terje and Monika have promised to search for the interview on the internet. But if you find something……

Wat hebben we het fantastisch gehad! Een week Estlandse breivakantie met tien gepassioneerde breiers. Met maar een echte regendag (uitstekend breiweer) en verder hooguit een buitje was Tallinn op z’n mooist. Wat een prettige stad; lekker eten, leuke shopjes, cultuur, gezellige straatjes, gezelschap van de Estandse Monika die we allen in het hart sloten en vooral veel Kasitöo, het Estlandse woord voor handwerken. Houd je dan maar eens in. Beladen met wol en bij de meesten veel overgewicht in de koffers kwamen we vanmorgen zonder extra kosten weer aan op Schiphol en Düsseldorf. De checkin bond een label ‘heavy’ aan mijn koffen en zelfs mijn jaszakken waren volgepropt met wol die er echt niet meer bij kon in de koffer.

We had such a good time! A week Estonian knitting holidays with ten passionated knitters. With only one rainy day (excellent knitting weather) and just a few showers Tallinn was at it’s best. Such a nice city; nice food, shops, cosy streets, culture, the company of the Estonian Monika who earned a warm place in all our hearts and Kasitöo, the Estonian word for crafts. Try to restrict your self buying anything you want. Loaded with wool, most of our suitcases were too heavy but without extra costs, we landed in Schiphol en Düsseldorf. The checkin attached a label stating ‘heavy’ to my suitcase and even in my pockets were some of the balls of yarn.

We leerden elkaar beter kennen en weten nu zo goed wat we aan elkaar hebben. Ingeborn en Jans deelden een kamer en sloten een weinig voor de hand liggende maar o zo goeie vriendschap. Jami en Fiona vroegen zich soms wel eens af waar ze aan begonnen waren met de luidruchtige Nederlandse breiers en onfortuinlijke Juul brak haar arm, maar kwam er al heel snel achter dat ze er echt niet alleen voor stond in Estland. Corrie H., Anke, Marnel en bovenal Hil, ik mis jullie nú al! En iedereen mist Monika!

The friendship between the knitters grew and we know each other better and better now. Ingeborn and Jans shared a room and became the strangest couple of friends together. Jami and Fiona sometimes wondered why they joined in with this group of loud Dutch knitters and poor Juul brook her arm, but soon found out that she wasn’t without friends in Estonia. Corry H, Anke, Marnel and above all Hil, I miss you already. And we all miss Monika!

Ik ga nu even bijkomen van de reis, maar wie alles wil weten over de reis, de wol, de workshops enz, leest de komende tijd op Life ‘n Knitting. Ik heb ruim 1000 foto’s en videootjes gemaakt en de anderen hebben vast ook nog wel wat op de camera. Beleef deze ongelooflijk bijzondere reis met ons mee…..

I have to get some rest now, but who wants to know more about the journey, the wool, the workshops etc, can read Life ‘n Knitting the time to come. I made more then 1000 photos and I’m sure the others have made some too. Relive this very special journey with us……

De koffer staat gepakt. Traditiegetrouw heb ik eerst mijn breiwerken opgezocht en erin gestopt en toen pas mijn kleding. Het belangrijkste eerst. Een paar Estlandse shawls gaan mee, wat voorbeelden Twijnend Breien en drie projecten met verschillende moeilijkheidsgraden op de pennen. Morgen in het begin van de middag zijn we er al. ’s Avonds zullen we onze lieve vriendin Monika voor het eerst ontmoeten en samen eten. Dan gaat Het Grote Estlandse Breifeest beginnen.

The suitcase is packed. True to tradition I first packed my knitting and then my clothes. First things first. |I wil bring a few Estonian shawls, some examples of Twined Knitting and three projects, some more or less difficult and of course a nobrainer. Tomorrow in the early afternoon we will be there. In the evening we will meet our dear friend Monika for the first time and eat together. Then the Big Estonian Knitting Party will start.

Tot en met zondag is het Old Town Festival in Tallinn. De binnenstad zal dus wel gezellig en levendig zijn. Ik verheug me op de middeleeuwse cultuur en musea, de winkeltjes, de kraampjes met breigoed en het echte Estlandse eten.

Until Sunday there is the Old Town Festival in Tallinn. The center of town will probably be cosy and lively. I’m looking forward to be this town straigt from the middle ages, the musea, the shops, the stands with knitwear and the real Estonian food.

En ondertussen past mijn man Jan van wie ik zoveel houd, op het huis, haard en op Coquette, onze oude Siamese divapoes. Onze lieve Anti is helaas op 4 juni overleden.

Op Life ‘n Knitting komt natuurlijk een uitgebreid verslag van onze reis. Reken maar!

And in the meanwhile my dear husband Jan, who I love dearly, will take care of the home and of Coquette, our old Siamese cat that pretends to be a diva. Sadly our beloved cat Anti past away on 4 June. 

On Life ‘n Knitting you will of course find a extensive review of our journey. You bet!

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Als doorgewinterd breier voer je je passie zover mogelijk door in je leven. Altijd een breiwerk onder handbereik en je gegaat gekleed in gebreide kleding en je draagt zelfs gebreide schoenen!

As a avid knitter you try to involve your passion as much as possible in your life. Always a project at hand and you dress yourself in knitwear and you even wear knitted shoes!

Breivreindin Nancy Marchant fietste pas geleden - letterlijk - de Afstap in om mij haar Knitted Shoes van Arcus te laten zien. Ze had zelf iemand die met deze schoenen door Amsterdam fietste tot een noodstop gedwongen om haar de essentiële info te ontfutselen (http://www.proidee.nl/, bestel een maatje kleiner dan je eigenlijk nodig hebt en ze zijn best duur). Nancy bestelde direct blauwe en ik ging overstag toen ik hoorde dat er ook rode te koop waren. Er gaat namelijk niets boven rode schoenen……

Knitting friend Nancy Marchant drove with her bike - litterally - in the Afstap to show me her knitted shoes made by Arcus. She herself had someone made an emergency stop on her bike to ask her the essential information (www.proidee.nl, order a size smaller as you need and they are rather expensive). Nancy immediately ordered a pair of blues ones and I really had to have the red ones. Nothing beats red shoes……

Gelukkig zijn de gebreide Portugese schoenen van Arcopedico ook weer te koop. Zalige zomerschoenen met een goeie rubberen zool, leren binnenzool en gebreide bovenkant. Ze zijn er in veel leuke kleurtjes en ik heb ze nu ook in het lichtblauw gekocht. En in het rood.

Fortunately the knitted Portugese shoes made by Arcopedico are also on sale again. Wonderful summer shoes with nice rubber soles, leather inner soles and knitted tops. They come in several colours. I bought a pair of light blue ones. And a pair of red ones.

Maar Vicky’s schoenen waren het mooist en absoluut het sexiest. Mijlenhoog en met vuurrode zolen.  

But Vicky’s shoes were the best and the sexiest. Miles hight and with tomato red soles.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Je zal maar niets hebben met het breien van poppetjes en beestjes en toch worden uitgenodigd om tijdens de opening van Unity Panda een toertje mee te komen breien met je breivrienden. Dus breide ik braaf, onder het toeziend oog van 26 speelgoedbeesten, drie pandakontjes, die ooit verwerkt zullen worden in een panda. Iedere panda is anders en de meeste bestaan uit onderdelen die zijn gebreid door meerdere breiers met divers niveau van breikunnen.

Suppose you cannot be bothered knitting dolls and stuffed animals and nevertheless you are invited together with your knitting friends to knit a few rows during the opening of Unity Panda. So as a good girl is supposed to and watched by 26 stuffed animals, I knitted three Panda butts that will eventually be used to make pandas. Every panda is unique and most of them are composed of parts that are knit by more than one knitter with varying knitting skills.

Het oude patroontje van de Unity Panda kan je gratis downloaden. Destijds werden de panda’s, de echte dus, aangeboden aan China, en het plan is om als er 100 complete panda’s zijn gebreid, dit weer te doen. Ik ben heel benieuwd wat ze daar van deze gift zullen vinden. Maar het proces is in dit geval mogelijk belangrijker dan het resultaat, want tijdens het breien verandert er iets op sociaal gebied. Samen breien met breivrienden en wildvreemden met een gemeenschappelijk doel verbroedert en verandert mensen. Wie de stad in gaat om te winkelen, zou zomaar eens een middagje door kunnen brengen met de breinaalden in de handen.

The old pattern of the Unity Panda can be downloaded for free. In former days the pandas, the real ones, were offered to China and the plan is to do this again when one hundred entire pandas have been knitted. I’m very curious how they will react to this gift. But anyhow, the process is more important than the result, because while knitting there is a social change. Knitting together on a common goal with knitting friends and complete strangers unites and changes people. Anyone going into town to do some shopping might end up knitting for an entire afternoon.

Tijmen Schep, de organisator van de pandabreierij, en Jonnet Middleton, de kunstenares die het project leidt, openden samen de tentoonstelling in Setup, een op de nieuwe media gerichte organisatie die een plekje heeft gevonden in het oude ABN-AMRO-gebouw op de Neude in Utrecht. We dronken een lekker glaasje met een lychee (lievelingsvrucht van de panda) en ticje wodka. Jonnet maakte haar rondje met haar schriftje, gaf ons allemaal een nummer (ik ben breier 260) en wierf zieltjes om de onderdelen in elkaar te naaien. Maar echte breiers zijn in de regel geen liefhebbers van het in elkaar naaien van dingen, dus rond half tien maakten de eersten zich uit de voeten.

Tijmen Schep, the organiser of all this panda-knitting and Jonnet Middleton, the artist that leads this project, opened this exhibition together in Setup, an organisation aimed at the new media that has found a working space in the old ABN-AMRO building at the Neude in Utrecht. We drank a nice glass spiced with a small amount of wodka and a lychee (the panda’s favourite fruit). Jonnet did her round with her notebook, gave us all a number (I’m knitter number 260) and tried to find victims to sew the parts together. But real knitters are in general no fans of sewing things together, so at half past nine the first knitters skedaddled.

Al met al is dit natuurlijk een geweldig leuk project waar ik met plezier aan meegedaan heb. Wil jij dat ook? Nou, dat kan hoor, want zaterdag en zondag kan je meebreien of panda’s bekijken op de Neude. Het weer wordt prachtig, dus ik ga zelf zeker nog even kijken en een extra kontje breien. Kom je ook? Dat kan van 10 tot 5 uur. Jonnet zorgt voor wit en zwart garen en breinaalden, maar je mag ook je eigen breinaalden 4,5 mm meenemen.

Of course all in all this is a very nice project, which I participated in with pleasure. Do you want to participate? Well, that’s possible, because coming Saturday and Sunday you can knit along or see the knitted pandas at the Neude. The weather is going to be perfect, so I will for sure come to have another look and will knit an extra butt. Will you come as well? You can join in from 10 am till 5 pm. Jonnet will provide black and white yarn and knitting needles, but you can also bring your own 4.5 mm knitting needles.

Jonnet mailde me dat ze zit dringend verlegen zit om wat pandabenen (deel M N O R S U V W voor insiders). Dan kan ook panda nr 45 worden geboren. Kom op Utrechtse breiers!

Jonnet mailed me that she desperately needs some panda legs (part M N O R S U V W for insiders). Than panda nr 45 can be born too. Come on, knitters of Utrecht!

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Wat zijn we toch een bofkonten, dat we binnenkort mogen vertrekken naar Tallinn in Estland. Met negen leuke, gezellige breivrienden mag ik dit nieuwe brei-avontuur tegemoet gaan. Een volle week workshops, wolwinkels bezoeken, naar de Kauni wolfabriek, zelf workshop geven en natuurlijk lekker samen eten, een glaasje drinken en een toertje breien.

We are the lucky ones. Soon we will depart for Tallinn in Estonia. With nine of my best knitting friends I can’t wait to start this new knitting adventure. A full week of workshops, visiting wool shops, going to the Kauni wool factory, giving a workshop and of course eating, drinking and knitting together.

De workshops krijgen we van beroemde breiers als Aimee Adasi, Siiri Reimann (yep, dat zijn de auteurs van het beroemde boek The Haapsalu Shawl en Tiina Meeri (auteur van stapels brei- en handwerkboeken). Er ligt een flinke lijst met wolwinkeltjes en ander breigerelateerde bezienswaardigheden klaar. Hil en ik bieden de Estlandse breivrienden een workshop Twijned Breien aan. De basisprincipes van deze techniek zijn in korte tijd te leren en de resultaten zijn prachtig. Een Zweedse techniek die The Dutch Knitters de Estlandse breiers leren, lekker internationaal hè.

The workshops we will taught by Aimee Adasi, Siiri Reimann (yep, these two are the authors of the famous book The Haapsalu Shawl) and Tiina Meeri (author of a pile of knitting and craftsbooks). There is a long list of wool shops and other knitting related things to see. Hil and I will teach a workshop Twined Knitting to our Estonian knitting friends. The basis principles of this technique can be learned in a short period of time and the results are magnificent. A Swedish technique that The Dutch Knitters will teach the Estonian knitter, it is really international.

Gisteren hadden we met de de breireisgenoten een voorpretmiddagje bij mij thuis. Na thee en lekkers spuiden Hil en ik kennis en wetenswaardigheden over de Estlands breiwereld. We lieten onze boeken, shawls en proefjes zien totdat het vooral de breiers met weinig kantbrei-ervaring duizelde. Na de groepsfoto in de tuin op de steiger bij het water met breiwerk en een glaasje Prosecco in de hand, gingen we in de stad op onze vertrouwde breistekkie in de Winkel van Sinkel wat te eten. Vrijwel iedereen was er. Een gevarieerde groep breiers met heel verschillende achtergronden die het er in Estland flink van gaan nemen.

Yesterday we had a afternoon at my place with the participants to prepare for the trip to Estonia. After tea with sweets and cookies Hil and I told them everything about the Estonian knitting world. We showed our books, shawls and samples untill especially the knitters with only little lace knitting experience dropped out. After the group photo in the garden on the quay at the waterfront with knittings and a glass of Prosecco in our hands, we went to town to our regular table in the Winkel van Sinkel to eat something. Almost all participants were there. A group of knitting friends with a lot of variety and different backgrounds that will have a marvelous time in Estonia.

We ontdekten dat als Jans helemaal niet van plan is om Estlandse shawls te gaan breien, dat dit voldongen feit haar de ideale persoon maakt om tijdens de pyamaparty onze wijntjes in te tuten. ’s Nachts snurkt ze er lekker op los, maar roommate Ingeborn schijnt dat juist een lekker vertrouwd geluidje te vinden en verheugt zich er al op. Met al dat gelach en gekakel leek mijn huis wel een kippenhok. De oude poezen Coquette en Anti waren blij rustig boven te zitten. Ondertussen viel mijn nieuwe boek over de Orenburg breitraditie op de mat. Want als we de Estlandse breitradities tot in de puntjes onderzocht hebben, wacht het volgende project,…… Orenburg. Als je breit, kom je nog eens ergens.

We discovered that Jans wasn’t planning to knit an Estonian shawl at all, but this makes her the ideal person to pour in the wine during pyama parties. At night she snores like a woodworker, but roommate Ingeborn doesn’t mind as the sound will remind her of her young, so she looks forward to it. With all the laughter and noise my house resembled a henhouse. The old cats Coquette and Anti were happy to stay upstairs. In the meanwhile my new book about Orenburg knitting fell in the mailbox. After having researched the Estonian knitting traditions into detail, the next project is waiting for us….. Orenburg. When you knit, you travel a lot.

Het gaat goed met het breien. De Telegraaf wist een paar maanden geleden naar aanleiding van een enquete in de zaterdagbijlage Vrouw te melden dat ruim 10% van de vrouwen breit en het haar favoriete hobby noemt. Op Stitch ‘n Bitch Nederland zijn inmiddels al 100 Nederlandse groepen geregistreerd. En Ravelry, de geliefde breiontmoetingsplaats op het internet, tel op dit moment al 751095 leden!

Knitting is hot. The Telegraaf announced a few months ago after having held a poll among the readers of Vrouw (magazine that is added to the newspaper on Saterday) that 10% of the women like to knit and call it the favorite hobby. On Stitch ‘n Bitch Nederland 100 Dutch knitting groups are registered. And Ravelry, the popular knitting community on the internet, now has 751095 members!  

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Voor mij liggen twee schattige katoenen gebreide babymutsjes. De eerste kocht ik jaren geleden in Utrecht, de tweede afgelopen weekend in een antiekwinkeltje in Amsterdam. Ze zijn zo klein dat er amper een sinaasappel in past, maar waarschijnlijk zijn ze wel gebruikt voor het warm houden van babyhoofdjes. Door heet en grondig wassen zijn ze mogelijk een slagje gekrompen. Je kan aan het model en aan de twee kwastjes zien dat ze het jongensmutsjes zijn. De mutsjes voor meisjes hadden de ster op het achterhoofd, model Holly Hobby, zeg maar.

In front of me there are two lovely cotton knitted baby hats. The first I bought years ago in Utrecht, the second last weekend in an antique shop in Amsterdam. They are so tiny that they hardly fit an orange, but probably they were used to keep baby heads warm. By washing them hot and thoroughly they have maybe shrunk a little. The model and the two tassles on each one of them make them boys hats. The hats for girls had the star on the back of the head. Model Holly Hobby, so to say.

Van Lia kreeg ik naast een enorme stapel Handwerken zonder Grenzen een prachtig boekje van A. Teunisse en A.M. van der Velden. De titel is Het Breien, De Vrouwelijke Handwerken voor School en Huis en het dateert uit 1898, maar dat is alweer de vijfde en verbeterde druk. De eerste druk kwam uit in 1886. Het is geschreven voor onderwijzeressen, zodat ze via zelfstudie de handwerkkunsten door kunnen geven aan kinderen. Opmerkelijk is dat na een minimale uitleg over opzetten en afkanten op pagina 14 al meteen met kousen breien wordt begonnen. Blijkbaar vond men dat destijds zo belangrijk dat daarmee met de deur in huis vielen niet gek was. Je ziet dat in vrijwel alle boekjes uit die periode.

Lia gave me besides a huge pile of Handwerken zonder Grenzen also a book written by A. Teunisse en A.M. van der Velden. The title is Het Breien, De Vrouwelijke Handwerken voor School en Huis and it dates from 1898, but this already the fifth and improved print. The first print was published in 1886. It is written for teachers, so they could learn from the book and then teach the children. Remarkeble is the fact that after a very short explanation of casting on and off on page 14 starts with knitting stockings. Obviously they must have needed those items badly that they were so eager to learn about that subject so soon. Almost all knitting books from this period start with knitting stockings.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Anthony van Dyck, één van de favoriete schilders van man Jan, schilderde rond 1630 kinderen met gebreide mutsen op de hoofdjes. De verder als kleine volwassenen aangeklede figuurtjes stonden kaarsrecht te poseren zonder er verder blijk van te geven dat ze kind waren en zich eigenlijk zouden moeten vermaken in de zandbak. De kindersterfte was hoog in de middeleeuwen en Renaissance, dus het is niet eens zeker dat deze statige kinderen zich nog wel in het land der levenden bevonden. Overleden broertjes en zusjes werden soms ter nagedachtenis er gewoon bijgeschilderd.

Anthony van Dyck, one of the favorite painters of husband Jan, painted at about 1630 children with knitted heads. The children were dresses as small adults and pose upright without showing that they were little children that should have played and got dirty. Many babies died in the middle ages and Renaissance, so it isn’t even sure that these stately children were still alive when they were painted. Passed away brothers and sisters were sometime painted too as a remembrance.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

In de Handwerken zonder Grenzen (nr 7 uit 1978) staat een patroon van een damesmuts die is ontworpen naar aanleiding van een oud jongensmutsje dat Henriëtte Tellegen van haar moeder kreeg. Zij maakte er een patroon voor een damesmuts van. Ook dat mutsje was onwaarschijnlijk klein. De verandering in de omgang met kleine kinderen weerspiegelt zich in het kleedgedrag. We breien nu kleurige en comfortabele mutsen voor de babies. Ik hoorde dat vooral de Aardbei erg populair is. Maar goed, dat heb je van mij en ik wist tot voor kort nog niet eens wat een wipkip is……

In the Handwerken zonder Grenzen (no 7 from 1978) there is a pattern of a ladies hat that is designed after an old boys hats that Henriëtte Tellegen got from her mother. She made it into a pattern for a ladies hat. This is also a very small hat. The change in raising children is reflected in the way they are dressed. We now knit colourful and comfortable hatd for babies. I heard the Aardbei is quite a hit. But well, why believe me, quite recently I learned what a wipkip is (a see-saw you find on a playground resembling a chicken)……

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Wie meer mutsenpatronen zoekt, kan het boekje van onze breivriendin Anke en haar moeder en zus aanschaffen. Daarin vind je de daagse katoenen Gelderse mutsen. De mutsen, die duidelijk zijn afgeleid van de baby- en kindermutsen, werden ook door volwassen vrouwen gedragen. In mijn oude boekjes zien ik dat ook, oma droeg een ’nachtmuts voor bejaarde dames’ en opa lag in bed met een ‘heerenslaapmuts’ die veel lijkt op een ingezakt jongensmutsje. Ook in de Piecework van juni-juli wordt aandacht besteed aan dit boekje waarin een stukje belangrijke breigeschiedenis is vastgelegd door deze familie die zich al jaren wijdt aan het op authentieke wijze nabreien van de Gelderse muts.

Who wants more hat patterns, can buy the book of our knitting friend Anke and her mother and sister. There you find the daily cotton Gelderse mutsen. The hats, that were obviously derived from baby- and children’s hats, were worn by adult women. In the old books we also see that, grandmother wore a ‘nachtmuts for bejaarde dames (nighthat for older ladies) and grandfather slept with his ‘heerenslaapmuts’ that looks a lot like a collapsed boys hat. Also in the Piecework June-July there is an article about this book in which an important part of history is secured by a family that so many years have devoted their time to knitting the authentic hats from Gelderland (region in the Netherlands).

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Inmiddels staat er alweer een Brioche shawl op de pennen, ook zo’n geweldig leuk patroon van Nancy Marchant, de Queen of Brioche. Deze shawl wordt gebreid van Noro Silk Garden Sock, wolwit met weinig verloop gecombineerd met een kleurrijk garen. Ik maak de shawl wat breder en korter dan in het patroon Mrs Zwaalie’s Brioche shawl is aangegeven. Hoewel je wel moet opletten is ook dit geen moeilijk patroon voor de iets gevorderde breier. Probeer het ook maar eens, het patroon is gratis op Ravelry.

In the meantime I casted on a new Brioche shawl, also one of Nancy Marchant’s, the Queen of Brioche, beautiful patterns. This shawl will be knitted from Noro Silk Garden Sock, wool white with only a vague colour change, combined with a colourful yarn. I make my shawl a bit wider and shorter than the pattern Mrs Zwaalie’s Brioche shawl describes. Even though you have to stay alert it is not a difficult pattern for the advance knitter. Try it, the pattern is free on Ravelry.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Eindelijk, de shawl van regenboogkleurige Kauni is af! Tweeënhalve meter vrolijkmakende kleuren die prachtig in elkaar overlopen en de ene na de andere supermooie combi vormen. Niets vloekt en nooit komen twee dezelfde kleuren tegelijk voor in het breiwerk. Het patroon heet Geveldak en is van Nancy Marchant, the Queen of Brioche. Je vindt het in haar nieuwe boek Knitting Brioche (te koop bij de Afstap).

Finally, the shawl of rainbow coloured Kauni is finished! Two and a half meters of colours that make you happy and flow together to form a wonderful combination. Nothing clashes and never there were the same two colours in the fabric at same place. The pattern is called Geveldak (looks like the roofs of the houses in Amsterdam) and is designed by Nancy Marchant, the Queen of Brioche. You can find it in her new book Knitting Brioche (for sale at the Afstap).

Man Jan ziet zo’n shawl ook wel zitten, maar hij mag ’m zelf breien, dat leer ik ‘m zo. Dat zei ik al eerder tegen hem toen hij na een gezamenlijke spincursus met ruim vier kilo stevig zelfgesponnen garen aankwam en verwachtte dat ik daar wel iets voor hem van zou breien. “Wie kan leren spinnen, kan leren breien”, was mijn antwoord, terwijl ik één van de bollen liet stuiteren op de grond. Hij besteedde de klus uit aan een breier die van het elegante meegeleverde patroon een enorm jaren tachtig gevaarte wist te breien. Het nooit gedragen geval is volledig vormloos, de schoudernaden hangen op je ellebogen en de zware metalen knopen voegen nog wat extra gewicht toe. We halen het nog wel eens uit de kast als we een verjaardag hebben die niet loopt. Nadat iedereen ‘m even heeft aangehad, zit de stemming er weer in.

Husband Jan likes the shawl too, but he may knit it himself, I can easily teach him how to do that. The same thing I told him years ago after a spin course we both followed. He produced more then four kilos tightly spun yarn and expected me to knit something for him. “If you can learn how to spin, you can learn how to knit”, I said while bouncing one of the balls on the floor. He then found a knitter to do the knitting job for him, gave him an elegant pattern and received back a oversized thing without any shape, straigt from the eighties. Of course he has never worn it. The shoulder seems are on the elbows and the buttons add some extra weight too. We sometimes show it to our guests when we have a boring anniversary. After everyone has tried it on, the good mood has returned.

Maar ik wil de wol voor zijn shawl wel voor ‘m meenemen uit Estland. Ja, je leest het goed, we gaan volgende maand met negen of tien breivrienden naar Estland op studiereis. We gaan in Haapsalu en Tallinn workshops volgen, een wolfabriek bezoeken en natuurlijk gaan we ons te buiten aan de Estlandse breikunst en wolwinkeltjes. Onze lieve Estlandse breivriendin Monika helpt organiseren, dus het gaat een heel bijzondere reis worden, maar daarover later meer……

But I do want to bring him yarn for his shawl from Estonia. Yes, that is right, we are going to Estonia next month with nine or ten knitting friends to study Estonian knitting. We are going to Haapsalu and Tallinn to follow workshops, visit a wool factory and of course absorp all Estonian knitting and go to all the wool shops. Our dear Estonian friend Monika helps organising, so it will surely be a remarkable journey, but I will tell you more about that later……

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Er gaat haast geen workshop voorbij of een cursist vraagt het….. ‘Wat is blocken eigenlijk?’.

In de jaren tachtig breide ik me ook al een slag in de rondte, maar van blocken (opspannen) had ik nog nooit gehoord. Ik stoomde hooguit de panden van een trui of vest een beetje in model, maar dat was alles. Nu block ik vrijwel alles wat ik brei. Kledingstukken block ik zacht, zodat het werkstuk amper groeit. Kantwerk, zoals kanten shawls block ik lekker stevig zodat de kantpatronen zich openen en het weefsel mooi kantachtig wordt.

There isn’t a workshop without a student asking….. ‘What is blocking?’

In the eigthies I also knitted a lot, but I had never heard about blocking. I sometimes steamed the parts of a garments before sewing them together, but I never blocked anything. Nowadays I block everything I knit. Garments I block softly, so the project hardly grows larger. Lace, like shawls, I block to the max so the patterns open up and the fabric is lacy and crisp.

Uitleg blocken

- Werk de losse draadeinden nog niet af.
- Leg een wollen werkstuk minimaal 15 minuten in een lauw-koud badje met wat Eucalan. Zijde zo kort mogelijk weken. Af en toe knijpen en husselen, maar vooral niet wringen.
- Haal het werkstuk uit het badje en knijp het water eruit.
- Rol het werkstuk in een droge schone katoenen handdoek, leg het rolletje op de grond en doe er een dansje op. Herhaal eventueel met nog een droge handdoek. Is het erg nat, trek je sokken uit!

Blocken met spelden
- Zet de hoekpunten en een paar punten daartussen vast op de ondergrond met spelden.
- Voeg spelden toe en probeer zonodig ondertussen of je geheel nog wat extra kan spannen.
- Zet ieder puntje vast met een speld. Let op dat de spelden meer dan één lusje zitten, ander krijg je lelijke puntjes en de draad kan dan breken.

Blocken met staafjes (wires - blocking set)
- Rijg de staafjes door de gaatjes in de zijkanten van het werkstuk. Bij rechte zijkanten rijg je de staafjes door zoveel mogelijk gaatjes, bij geschulpte zijkanten alleen door de uiterste puntjes van de schulpjes.
- Leg het werkstuk met de staafjes erin op de ondergrond en span door de staafjes uit elkaar te trekken en te fixeren met spelden.

- Laat het werkstuk minimaal acht uur drogen.
- Haal het werkstuk van de ondergrond en werk de draadeinden af.

How to block

- Don’t weave in loose ends. 
- Put a woollen project in a luke warm (almost cold) bath with Eucalan for at least 15 minutes. Silk should not be soaked too long. Move the knitted fabric a bit around now and then, squeeze it, but never wring it. 
- Get the fabric out of the bath and squeeze out most of the water. 
- Roll it in a clean, dry, cotton towel. Lay the roll on the grond and dance on it. If necessary repeat this with a dry towel. If the project is very wet, put out your socks!

Blocking with pins
- Put pins in the angular points and maybe at some points in between the points.
- Add pins and try to stretch the fabric some more. 
- Fixate every point with a pin. The pins should be in more then one thread, otherwise the points will be ugly and the thread might break. 

Blocking with wires (blocking set)
- Put the wires through the holes in the borders of the project. When the shawl has straight borders, use as much holes as possible. When the shawl has pointed borders, only use the outer points.
- Put the project with the wires in it on the surface and stretch it by pulling the wires from eachother. Fixate the wires with pins.
- The project should completely dry in at least eight hours. 
- Get the project from the surface and weave in loose ends.

Tips
- Een geruit onderhoeslaken is handig omdat je dan kan zien of het werkstuk de juiste afmeting krijgt.
- Gebruik lange niet roestende spelden met knoppen, bv quiltspelden van Clover.
- Je kan blocken op alle ondergronden waar je spelden in kan steken, bv een stuk oude vloerbedekking, foam legpuzzelstukken van Bart Smit of een bed. Ook kan je een raamwerk van houten latten maken.
- Sommige shawls hebben zowel rechte randen als randen met puntjes, block dan met staafjes of een combinatie van staafjes en spelden.
- Traditioneel gebreide Estlandse shawls vereisen een andere manier van blocken.
- Niet alle materialen kunnen even stevig worden geblocked. Wees voorzichtig met garens gemaakt van korte vezels, bv cashmere. Test altijd vooraf hoe hard het weefsel kan worden gespannen.
- Het blocken van materialen met een gladde vezel, bv alpaca, geeft een draperender effect. Ook moeten deze materialen vaker worden geblocked om het effect te behouden.

Tips
- A chequered fitted sheet is handy as you can see the dimensions of the project while blocking it.
- Pins should be long, with a head and made of a non rusting material, for example quilting pins from Clover.
- All kind of surfaces in which pins can be stuck in can be used for blocking, like an old piece of carpet, foam puzzle parts of children’s toys shop Bart Smit or a bed. You can also make a wooden frame. 
- Some shawls have straight borders as well as pointed borders. You can block these shawls with wires or a combination of wires and pins.
- Traditional knitted Estonian shawls require a different way of blocking.
- Not all materials can be blocked crisp. Be carefull with fabrics made of short fibers, like cashmere. Always test before you block these fabrics. 
- Blocking materials made of a smooth fiber, like alpaca, gives a drapy effect. These materials need to blocked once in a while to keep the effect.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Normandië heeft op de vierkante meter de meeste historische bouwwerken, veelal uit de middeleeuwen, maar volgens mij het laagste aantal wolwinkeltjes van heel Frankrijk. Grondig onderzoek bracht slechts wat Phildar in kleine tuttige winkeltjes en op de markt boven water. Er bestaat zelfs een winkeltje met alleen wat Katia, de Katia Boutique. Niet echt interessant dus. De boerderij in Bernesq met een winkeltje met Bergère de France garens, mohairstola’s, shawls en handgebreide truien was dat wel, maar yarn snob als ik ben, liet ik de pluizige garens toch maar voor wat het was.

Normandië has the most historical buildings on a square meter of whole France, mostly from the middle ages, but I think they have the smallest amount of wool shops. A thorough investigation only brought me some Phildar in oldfashioned shops. There is even a shop with only some Katia, the Katia Boutique. Not very interesting. The farm in Bernesq with a shop that sold Bergère de France yarns, mohair stoles, shawls and handknitted sweaters did catch my interest, but I a true yarn snob, so I didn’t buy any of the fuzzy yarns.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Wij brachten afgelopen vijf dagen door in de torenkamer in de westvleugel van Château L’Isle Marie nabij Picauville, midden in de Cotentin in de mouw, oftewel La Manche van Normandië. Een ooievaarsstel had hun nest op de schoorsteen vlak boven onze schouw gebouwd, zodat we iedere morgen werden gewekt door gezellig geklepper. In de salon en op de terrassen kan je een drankje drinken. Om het het ooievaarsgeluk op de schoorsteen niet te verstoren, werd het haardvuur in de salon niet aangemaakt, maar gelukkig troffen we het met lekker zomers weer. Het stijlvol maar toch gezellig ingerichte kasteel en het landgoed was fantastisch mooi en ontbijten in de eetkamer een feest. De enorme gastenkamer heeft een prachtige hemelbed en in de ruime badkamer staat een heerlijk losstaand bad waarin je je na een vermoeiende dag lekker kan ontspannen. In de winter wordt het kasteel omgeven door moeras, maar nu kon je het hele terrein met de vele bijgebouwen zonder natte voeten verkennen. Tijd genoeg, want tv was er niet en Jan moest afkicken van zijn zapverslaving. En overal katjes en honden, de poes des huizes mag zelfs op schoot tijdens een chique diner.

We spent last five days in the towerroom in the west wing of the Château L’Isle Marie near Picauville, in the middle of the Cotentin in the sleeve, the so called La Manche of Normandie. The couple of storks had build their nest on the chimney right over our room, so every morning we where awakened by the noise the made with their becks. In the salon and on the terraces you can take a drink. Not to disturb the happy couple, the big fire in the fireplace in the salon was skipped, but fortunately it was nice weather. The stylish but very cozy castle and the grounds around it was terrific and having breakfast in the dining room was a feast. The enormous gast chamber has a gorgeous four poster bed and in the spacious bathroom there is a beautiful bath where you can relax after a busy day. In the winter the castle is surrounded by a swamp, but in summer you can stroll aroung without getting wet feet. Time enough, as a television wasn’t there so Jan had to kick off his zapp addiction. And everywhere cats and dogs, the housecat is even allowed to sit on your lap during a posh diner.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

In Bayeux kan je het 70 meter lange borduurwerk (tapisserie) uit 1066 bewonderen. Het vertelt het verhaal van de intocht van William de Veroveraar in Engeland, zodat ook de ongeletterden wisten welke heldendaden waren verricht. Wie het ook eens wil proberen, kan een borduurpakketje kopen in de giftshop. Shoppen en taartjes eten kan je er ook lekker in de oude winkelstraat van Bayeux. Mont Saint Michel was druk en toeristisch, maar kijk daardoor heen en je ziet een prachtig monument met z’n voetjes in de zee. Ieder dorpje en gehuchtje heeft een kerkje, vaak uit de 12de of 13de eeuw en met begraafplaatsje. In Saint Mère l’Eglise hangt de pop die de onfortuinlijke parachutist verbeeld nog steeds aan de toren. Er zijn serene en smaakvol gerestaureerde abdijen in overvloed. Om de zoveel kilometer staat een bruin bordje langs de weg naar een Château. Maar het meest indrukwekkend waren de stranden waar zoveel soldaten sneuvelden tijdens de invasie aan het eind van de tweede wereldoorlog. Dreigende bunkers en uitkijkplaatsen van de Duitsers, betonnen pontons in de zee, gedenktekens en velden vol hagelwitte kruisjes. Daar word je niet blij van…..

In Bayeux you can see the 70 meter long embroidery work (tapesserie) from 1066. It tells the story of the invasion of William the Conquerer in England, so the even those who couldn’t read, knew about the heroic acts. Who want to try it, can acquire a small embroidery set in the giftshop. Shoppen and eating sweets you can do in the old shopping street in Bayeux. Mont Saint Michel was crowded and touristic, but try to see through that and you see a beautiful monument with it’s feet in the sea. Every little village has a church, some dating of the 12th or 13th century and often also a little cemetary. In Saint Mère l’Eglise you can see the doll hanging on the tower symbolising the unfortunate parachutist that landed on the roof of the church. There are so many serene and tastfully restaured abbeys. Signs to direct you to the castles you see everywhere. But the most impressive where the beachtes where so many soldiers died during the invasion at the end of World War II. Overpowering bunkers and watch places of the Germans, concrete pontoons in the sea, memorials and fields of bright white crosses. That makes you so sad…..

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Autootje in, autootje uit, we hebben zoveel gezien dat het lijkt alsof we twee weken weg waren! De eerste dag was de hemel nog volledig streeploos, maar gaandeweg zagen we alsmaar meer vliegtuigen die het weer aandurfden en de IJslandse vulkaanas trotseerden. We prijsden ons gelukkig dat we een autovakantie hadden bedacht. Ondanks dat ik 2200 km reed in slechts vijf dagen, kwam ik toch nog toe aan breien aan mijn Ishbel in paarse zijde. De laatste steek rolde gisteravond thuis van mijn pennen. Misschien is het zo dat als je je project echt geweldig vindt, je alsmaar tijd maakt om nog éven een toertje te doen?

In the car, out the car, we have seen so much that it seems to be two whole weeks instead of five days! The first day the sky was solid blue, but soon more and more stripes appeared from earoplanes that dared to fly again despite vulcanic dust. We were happy that we choose to travel by car. Despite the fact that I drove 2200 kilometers in only five days, I did knit on my Ishbel in purple silk. The last stitch I made yesterday night at home. Maybe, if you like a project so much, you always find time to do one more row?

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Vlak nadat Monique B, de getalenteerde kantbreister uit het hoge Noorden, in de Dutch Crafter’s groep op Ravelry een superenthousiaste post doet over de Estlandse kantworkshop bij de Wolhemel die ze afgelopen zaterdag bijwoonde, rolt er van mijn pennen een Russische Orenburg shawl. De Indiski (Indian) shawl van Galina Khmeleva stond in Piecework mei-juni 2009 en ik wist meteen al dat ik die wilde gaan breien van 2ply Qiviut met zijde. Het garen werd me cadeau gedaan door Lonnie, dus heet de shawl ‘Shawl Lonnie’. Hoewel dit garen niet werd gebruikt voor de originele shawls, is het er ontzettend geschikt voor en geeft het de shawl toch een authentieke uitstraling. Echt wolwit cobweb Orenburg-garen, handgesponnen in de Oekraïne, is inmiddels ook in huis en wacht in de ladenkasten van mijn stashzolder om tot een shawl te worden omgetoverd. Maar eerst even de Ishbel van Isolda Teague als lekker vlot projectje ertussen door!

Shortly after Monique B, the talented lace knitter from the North of the Netherlands, posted in the Dutch Crafter’s group on Ravelry, super enthusiasticly about the Estonian Lace Knitting workshop at Wolhemel that she attended last Saturday, a Russian Orenburg shawl rolled of my needles. The Indiski (Indian) shawl van Galina Khmeleva was published in Piecework May-June 2009 and I knew instantly that I wanted to knit this shawl with 2ply Qiviut and silk. The yarn was given to me by Lonnie, so the shawl is named ‘Shawl Lonnie’. Even though this yarn is not used originally for the shawls, it is very suitable and gives the shawl an authentic look and feel. Real wool white cobweb Orenburg yarn, hand spun in the Oukraïn, has recently been added to my stash in the attic and it really wants to be knitted into a wonderful shawl. But first Ishbel designed by Isolda Teague to knit as a nice and quick project in between!  

Het interessante van de Indiski shawl zit ‘m voornamelijk in de constructie van de onderdelen die de driehoekige shawl vormen. Je start met het breien van de twee buitenste kantranden, dan brei je daar de binnenste zigzagbanen aan, vervolgens brei je het middendeel schuin op en afsluitend brei je de bovenste schulprand. Met de Russian Graft worden de onderdelen samen gevoegd tot een driehoek. Doordat de hele shawl als ondergrond ribbels heeft en de minderingen er aan beide zijden mooi en redelijk gelijk uitzien, is de shawl tweezijdig. Maar het mooiste vind ik de uitstraling van de shawl door de keuze en plaatsing van de motieven. Geometrie, ruitvormen, sterachtige motieven. Typisch Russisch.

The interesting part of the Indiski shawl is the construction of the seperate parts that form the triangular shawl. You start with knitting the two outer lace borders, then you knit the zigzag inner borders, after that you knit the middle part sideways and last you knit the small lace border. The Russian Graft is used to assemble the parts into a trangle. As the shawl is based on garter stitch and the decreases look well on both sides and almost the same, the shawl is reversible. But I like best the motifs that are so Russian. Geometrical, squares, stars. Typical Russian.

Eén van de beste breisters van de Afstap ging me voor met het breien van maar liefst drie exemplaren voor de verkoop, zodat wie geen zin heeft om ‘m zelf te breien ‘m kant en klaar in de winkel kan kopen voor een heel schappelijk bedrag. En anders kan je altijd vragen of Monique B zo’n prachtshawl voor je wil breien. Maar een echte kantbreiliefhebster doet dat natuurlijk lekker zelf, want het is een geweldig leuk project om te breien. Afstap-klanten die de uitdaging ook aangingen maar moeite hebben met het patroon bellen we op donderdag wel eens op als ik in de winkel ben om te overleggen. Het is even doorzetten, maar dan heb je ook wat.

One of het best knitters from the Afstap already knitted three copies of the shawl for selling in the shop, so if you don’t want to knit it yourself you can buy it for a very reasonable price. And you can also ask Monique B to knit the beautiful shawl for you. But the real lace knitting addict of course will knit it herself. It is such a nice project to knit. Customers of the Afstap that wanted the challenge but have trouble knitting the pattern sometimes call me on Thursdays when I’m in the shop to ask my opinion. It takes some persiverence, but you will end up with a wonderful shaw.

Om de pagina’s op Ravelry te kunnen bekijken, moet je lid zijn van deze wereldwijde gratis breicommunity.
To be able to read the pages on Ravelry, you need to be a member of this free worldwide knitting communitiy.

Klik op afbeelding voor vergroting - Click to enlarge images

Je zal maar een man hebben die al sinds 1972 gek is op Vicky Leandros. Dan kan je opeens bij een Schlagerfestival in het Zuiden van het land zitten. De meeste muziek vond ik afgrijselijk en hoewel ik Vicky wel een échte vakvrouw vind, kan ik haar muziek niet zo waarderen. Geef mij maar klassiek of mooie doorleefde lagere stemmen als die van Charles Aznavour, Adèle of Amy Winehouse. Maar toen ik Heintje terug zag als Hein, was er toch wel een beetje sentiment. Ik hoor mijn oma nog zeggen dat hij best een goeie echtgenoot voor me zou zijn……

When you have a husband that loves Vicky Leandros since 1972 you might some day end up on a Schlagerfestival in the South of the Netherlands. Most of the music I think was awful and although I have to admit that Vicky is a real good artist, I don’t like her music. I prefer classical or the more down to earth lower voices like the voice of Charles Aznavour, Adèle or Amy Winehouse. But when I saw Heintje as a full grown Hein, I got sentimental. I still can hear my grandmother say that he would make a great husband for me……

Aan echtgenoot Jan had ik de hele dag geen kind, hij ging volledig op in het hele gebeuren. Net als Linda, de handlezeres/paragnoste en Johan in zijn helderwitte blouse en chique blauwfluwelen colbertje, onze lieve vrienden met wie we al menig Vickyreisje hebben gemaakt. Ze genoten alle drie volop van het feit dat Vicky ze als enige fans backstage vroeg, waar ze hun cd’s lieten signeren en ik ze glunderend op de foto zette met hun idool.

My husband Jan had the day of his life and really enjoyed each and every momet. Like Linda, the handreader/paragnoste and Johan in his sparkling white shirt and posh blue velvet jacket, our much appreciated friends with whom we did so many Vicky-related activities. They all enjoyed that they were the only fans that Vicky asked them to come backstage after the show. She signed there cd’s and I made some lovely photos of them with there idol.

We hadden dankzij een uurtje wachten voor de ingang (ik al breiend natuurlijk en Linda en John gegeneerd de bolletjes vasthoudend) geweldig mooie plaatsen pontificaal vooraan in de zaal. Dat leverde de nodige aandacht van de media op, die vooral op Linda’s fotogenieke uiterlijk afkwamen. Het feit dat we onder de 70 en niet gehandicapt zijn, hielp vast ook. Ik mocht wat vertellen over mijn aanwezigheid op het Schlagerfestival. “Nein, Ich bin kein fan!”, maar de journalist was haast vertederd toen ik vertelde dat ik graag met echtgenoot Jan en onze Vicky-vrienden meega om de foto’s te nemen. Toch kwam ik nog aan mijn trekken toen de Tiroolse Antonia op kwam in een zelfontworpen Opal-jurkje. Ik zag het meteen!

Thanks to the hour waiting to get in (I spent the time knitting of course and Linda and John holding my balls of wool, both a bit embarrased) we got the best places in front of the stage. That also was noticed by the media that mainly focussed on Linda’s fotogenetic appearance. The fact that we are under 70 and not disabled must have helped too. I told about my presence on the Schlagerfestival. “Nein, Ich bin kein fan!” (”No, I’m not a fan!”), but the journalist was touched by the fact that I always accompany my husband Jan and our Vicky-friends to take the photos. But at the end I also saw something I liked, when Antonia from the Austrian alps appeared on stage in a Opal dress she designed herself. I noticed it the moment I saw her!

Meer over Vicky en haar concerten in de afgelopen jaren…..
More on Vicky and her concerts of the past years…..